Η Ηθελημένη Άγνοια της Ενέργειας

 

Υπάρχουν άνθρωποι που όταν ακούνε “ενέργεια”, νομίζουν ότι μιλάς για τον λογαριασμό ρεύματος.

Τους λες “οι σκέψεις σου δημιουργούν συναισθήματα, και τα συναισθήματα είναι ενέργεια” και σου απαντούν “εγώ δεν τα πιστεύω αυτά”.

Α, εντάξει τότε.

Αν δεν τα πιστεύεις, προφανώς δεν ισχύουν.

Όπως και η βαρύτητα. Όπως και η πραγματικότητα. Όπως και το ότι δεν σε θέλει ο άλλος.

Και μετά υπάρχει ο Αϊνστάιν. Όχι κάποιος τυχαίος — ο άνθρωπος που έδειξε ότι ύλη και ενέργεια είναι το ίδιο πράγμα σε διαφορετική μορφή, ο άλλος, ο με το E = mc². Ο άνθρωπος που απέδειξε ότι ύλη και ενέργεια είναι το ίδιο πράγμα σε διαφορετική μορφή.

Με απλά λόγια: αυτό που πιάνεις, αυτό που νιώθεις, αυτό που σκέφτεσαι… είναι όλα ενέργεια σε διαφορετική πυκνότητα.

Το ξέρουν και οι πέτρες. Απλώς κάποιοι άνθρωποι επιμένουν να είναι πιο σκληροκέφαλοι κι από αυτές.

Αλλά η άγνοια είναι βολική.

Δεν χρειάζεται να παραδεχτείς ότι η μιζέρια σου επηρεάζει τους άλλους.

Ότι η ζήλια σου μπαίνει στο δωμάτιο πριν από σένα.

Ότι η κακομοιριά σου είναι πιο μεταδοτική κι από ιό.

Η ενέργεια δεν περιμένει να την πιστέψεις για να δουλέψει.

Σε επηρεάζει έτσι κι αλλιώς.

Όπως η κακή αναπνοή: δεν εξαφανίζεται επειδή λες “δεν πιστεύω σε αυτά”.

Και τώρα η αλήθεια που πονάει:

η άγνοια δεν είναι ακίνδυνη.

Η άγνοια στον ηλεκτρισμό δεν “προκαλεί ατυχήματα” — σε στέλνει για ηλεκτροσόκ χωρίς προειδοποίηση.

Η άγνοια στο πώς λειτουργεί η ενέργεια κάνει το ίδιο.

Οπότε ναι, μπορείς να συνεχίσεις να λες ότι “δεν πιστεύεις στην ενέργεια”.

Αλλά η ενέργεια δεν χρειάζεται την πίστη σου.

Χρειάζεται μόνο να την αγνοήσεις… για να κάνει ζημιά.